Domani a Doccio si terrà l'ormai tradizionale fiera del bestiame ed era quindi inevitabile che oggi Varallo fosse attraversata dai pastori con i loro animali. Questa fiera è di istituzione recente, ma da sempre l'autunno è tempo di transumanza e vede la Valsesia attraversata da greggi e mandrie che lasciano gli alpeggi per scendere più a valle, riempiendo l'aria con il loro odore inconfondibile e con il suono cadenzato dei campanacci, così come El Raffa ha descritto in questa poesia in dialetto apparsa su “Valsesia Nostra” nel 1959.
LA PARTENZA DI PASTOR
T'senti l'brunzi däl vacchi nt'i valài,
a riva giù i pastor da sj'alp d'Mèra,
cun bastunaic n'man, capéi sfurmài,
barbi da Giuda e grinti da galèra.
E din e dôn... Al can, da part, l'caccia
foo dal pasturi l'tôr, ca l'vol più 'ndèe;
l'pastor s'ferma, l'visca la pipaccia,
e la cansun dal Sesia a stà scutèe.
Cansun trista, d'rimpiant... - Adiù, pastor!
La Valsesia, v'saluta: a ven la brina!
Arvugh-si'nt'la stagiun da tucc i fior,
quand ca spunta dré i creuss la menta alpina!
Adèss, a và giù l'sol... La val s'imbruna...
Dinti n'ti cài quai ciar l'è già viscà...
Sona l'Ave Maria... Spunta la luna...
E la mandria – din, dôn... - la và, la và...
Commenti
Posta un commento