8 marzo, Giornata Internazionale della Donna. Vogliamo, con questa simpatica poesia di El Raffa, ricordare il duro lavoro che ogni giorno dovevano sobbarcarsi le donne valsesiane per portare avanti la casa e la famiglia, poco festeggiate e più abituate ad ammucchiar legna che a ricevere mimose, ma sicuramente fondamentali!
LA GIURNAA DLA VALSESIANA
Intervista... semiseria concessa dla Maria Balicca dal Creus al nostro inviato El Raffa
V'aspiceva quasi più!
Gnivi a bevnu na caraffa!
Sei al prim ca riva su!
Voi sèi nutta vun ca l' banfa!
Sèi dla Vall, tant cumè l' Zanfa
clè mandavi fin su qui!
Sèi gnù vugghi la Maria
par buttèla sal giurnal?
Disè pura, n' puisia,
ca s' la passa piuttòst mal!
Ma satèvi riva mi!
Tirè su l' cù dla priéra!
Sun mia vuna d' giù da lì
d' vegghi pòra a sa manèra!
Bavè stiss... Lè vin liger,
par pueti e par barlicch...
Tucchè su cun mi l' bicier,
e scutè ciu chi va dicch...
***
Tutti l' matin, bun'ora,
i m'aus ca canta l' gall;
lè 'ncoo scur ca fà pora
giù, par n' fund la Vall,
ma là, su 'nciuma l' Piss,
propiu da 'n faccia a qui,
al ciel ca sa s-sciariss
ma dis ca vol gni dì.
Quand sun truvà n' cusina
n' quai lantarnin ca l' tacca
i vacch nt'la casina
a rigulèe la vacca:
ga dacch na seuggia d'ava
cun na grampâa d' frument,
e dopu i brèf la crava
e i butt la liam sal trent.
Facc as' lavor, ma mèutt
a rughèe su farina
cun erba nt' al ciapèutt
par degla a la gallina;
i vach nt' al pullèe
tôo fôra l'euf dal ni-j,
e peui ma dacch da fèe
par rigulèe i cuni-j.
Quand sun finì, sla chena
l' caffè i vacch tacchè su,
e i scaut l'avans dla cena
par cull plandrun futtù
dal mè gattacc, ca s' frega
sempri taccà l'pattelli,
cumè l'umacc dla Gega
sal sent udòo d' famelli.
Cun sücru, nt' al caffè,
mi i meutt na zunca d' bür,
na stiss d' vin, sa l' ghè,
mess pan d' biava dur,
e i mang a cugiaràii
an' barba ai cittadin,
chi fan milla smurfiài
par bevi n' cappuccin.
Pèui, sansa tanti balli,
m' nu vacch ciarchèe l' rasun,
lu 'ncòll taccà ja spalli,
ma ranch n' bel bastun,
e i vacch a truvèe l' sôo
ca 'ndòra la muntagna
e m' fa gni fòo l' suôo
che l' panciareu ma bagna.
Vers l' miz-dì i ven cà
par tacchèe su pulenta,
cun an quai dì tajà,
la schena m' po' brusenta.
Si pòcc taccà na prèus
la carga d' pajaròla,
i bef l'ava dal crèus,
e i pens clè Coca-Cola.
Pena mangià disnèe
- pulenta cun lacc bür,
e, d' vòti, n' quai bel frèe
dal mangu lustru e dur,
cun an caplac lusent,
red cumè n' tocch d' gùma, -
i cignòcch n' mument,
poi: - Su! - ma dicch – Anduma!
'Nduma scalvèe giù l' mòru!
'Nduma ramundèe 'l prà!
'Nduma lavèe, nt' al bòru,
ciu clè ch'juma spurcà!
'Nduma sriccèe l' casteugni!
'Nduma Varàa l' marcà!
'Nduma tòo n' cargu d' leugni!
'Nduma... da qui e da là!

Commenti
Posta un commento